Reisbureau Vietnam Journey
 Individuele Vietnamreizen
» Emerging Vietnam 7 dagen
» Vietnam Panorama 9 dagen
» Vietnam Heritage 11 dagen
» Vietnam Variety 13 dagen
» Vietnam Experience15 dagen
» Hotels
» Veelgestelde vragen
» Reacties van reizigers
» Offerte aanvragen

 Individuele Fietstochten
» Delta Discovery 3 dagen
» Delta Discovery 4 dagen
» Delta Discovery 6 dagen
» Delta Discovery 8 dagen
» Delta Discovery Eco 4 dagen
» Delta Discovery Eco 7 dagen
» Veelgestelde vragen
» Reacties van reizigers

 Groepsreis op maat
» Reacties van reizigers
» Offerte aanvragen

Reisinformatie Vietnam
» Sfeer proeven
» Reisinformatie
» Reisverhalen
» Reisboeken
» Reisvideo's
» Veelgestelde vragen
» Visum
» Ambassade
» Geld
» Duiken
» Links

Reisbestemmingen Vietnam
» Cultuur
» Natuur
» Steden
» Strand
» Bergvolken
» Meer bestemmingen
» Cambodja
» Laos

Gratis
» Gratis fietsroutes
» Gratis presentatie
» Gratis nieuwsbrief

Over Vietnam Journey
» Introductie
» De 10 voordelen
» Projecten met een goed doel
» Reactie
» Home


Vietnam Journey in de pers

Reisverhaal Vietnam

Reisverslag van de familie Van Rooijen

Door Henk van Rooijen

Maandag 14 juli 2003
's Morgens vroeg ons bed uit om op tijd op Schiphol te zijn voor onze gezinsreis naar Vietnam. Met acht personen (Moeder Cobi, vader Henk, dochter Irene met partner Nils, dochter Krista met partner William en zoon Anton met partner Mariska) vol goede moed op weg maar een beetje zenuwachtig voor de (lange) vliegreis. Eerst een vluchtje (en dat ging in een zuchtje) van A'dam naar Parijs en daar inchecken voor Hanoi. Aangezien Nils en William nogal aan de lange kant zijn, hebben we daar gevraagd om wat extra beenruimte in het vliegtuig en zowaar mochten we met zijn achten in de meer comfortabele Economy de Luxe-klasse meevliegen. We hadden derhalve een perfecte vlucht met Vietnam Airlines.

Dinsdag 15 juli
Cyclo Hanoi VietnamOm 6.45 uur plaatselijke tijd stonden we dan op het vliegveld Hanoi. Hoe zou onze gids zijn? Daar stond hij met het bordje "familie van Rooijen" omhoog. Moesten wij het daar mee doen? Zo'n jong ventje! Maar al snel bleek dat hij niet echt zo heel jong was (hij had precies de gemiddelde leeftijd van onze kinderen: 27 jaar) en hij bleek ook zeer goed voor zijn taak berekend te zijn. Zijn naam was Tri. Later tijdens de reis kwamen wij er achter dat hij zich bij voorbaat al heel wat van deze reis had voorgesteld omdat de groep niet al te groot was en er 6 mensen van zijn leeftijd bij zaten. Hij wist toen nog niet dat het om een gezin met aanhang ging.We waren best benieuwd wat voor busje we zouden krijgen. En wat bleek, ons busje bleek geen busje te zijn maar een bus. Ruimte zat voor 8 personen plus een gids. Het hotel in Hanoi: vijf (5) sterren maar liefst! Maar helaas onze kamers waren nog niet beschikbaar en we wilden toch even uitrusten van de vliegreis want 's middags om 15.00 uur stond ons al cyclo tour te wachten. Geen nood werd er gezegd, wij geven jullie voorlopig voor de eerste nacht een andere kamer, weliswaar niet zo mooi als de kamers die we eerst zouden krijgen maar zo konden we even "plat". Nou als dit mindere kamers zijn hoe kunnen dan de kamers vanaf morgen nog luxer zijn? 13.00 uur: jongens we moeten toch iets eten. Wij op het terras van een restaurantje het een en ander besteld: 2 schalen loempia's, 2 schalen kip (eend?), 2 schalen beef en 2 schalen met rijst. Even wachten en daar kwam alles op tafel. Asociaal veel voor 8 personen en daarna een rekening waar je in Holland nog niet voor één persoon kunt eten! Om 15.00 uur de cyclo tour. Bleek dat we niet zelf hoefden te fietsen. Gelukkig maar, want het verkeer daar is toch wat anders dan we gewend zijn. Een beetje opgelaten voel je je wel als anderen zich voor jou in het zweet werken maar dat went gelukkig snel als je je realiseert dat dit hun baan is. Daarna weer lekker gegeten in de cyclo-bar waar de stoelen van cyclo's zijn gemaakt.
Oh ja. ook nog een telefoontje van het hoofdkantoor van Vietnam Journey uit Ho Chi Minh City of alles naar wens was en met de excuses voor het feit dat we de goede kamers nog niet hadden gekregen. Als er iets aan de hand was wat ons niet beviel, konden we direct bellen! Hulde voor de goede zorgen.

Woensdag 16 juli
Beetje uitgeslapen en daarna naar de Temple of Literature en de overblijfselen van het "Hanoi Hilton", de gevangenis waar o.a. de Amerikanen "gevangen" zaten tijdens de Vietnam-oorlog. Ook een museum bezocht waar we een inzicht kregen van de verschillende culturen in Vietnam. Terug naar het hotel waar we nu de goede kamers kregen; en wat voor kamers! Het kon dus toch nog luxer. 's Avonds de Waterpuppet show, een leuk spektakel waar iedereen bijzonder van genoten heeft. Tot slot lekker barbecuen bij Brothers café.

Donderdag 17 juli
Parfumpagode VietnamBoat tour naar de Perfume pagoda. Dat was lachen! Eerst een rit van zo'n 60 km met de bus. Daar doe je dan wel ruim twee uur over want de wegen en het verkeer zijn toch een beetje anders dan in Europa. Vervolgens met de boot, nou ja bootje, zo'n 5 km varen. De rand van het bootje stak 5 cm boven het wateroppervlak uit, dus we vroegen ons af of dit allemaal wel goed zou gaan. Gelukkig hoefden we niet zelf te roeien want de hitte was enorm. Aangekomen bij het pagodegebied (want op de heuvel stonden er een stuk of acht) werden we "verwelkomd" door een horde Vietnamezen die ons hun "hulp" kwamen aanbieden. Daar waren we niet erg van gediend maar ze lieten zich niet wegjagen. Boven op de heuvel stond weliswaar de mooiste pagode maar we zijn er niet naar toe gegaan omdat een aantal van ons met die hitte geen zin hadden in die klim van ongeveer een uur. Toch mooie pagodes gezien vooral de pagode waar ook een grot bij was met een zeer enthousiaste monnik die ons het een en ander uitlegde en ook nog muziek begon te maken door met een rubber hamer tegen de stalagtieten te slaan. Weer terug in de kleine gammele bootjes en ook op deze dag een mooie ervaring rijker.

Vrijdag 18 juli
Naar Halong Bay. Onderweg de nodige fotostops gemaakt, ook gestopt bij een Rode Kruis winkel waar gehandicapte kinderen kleding maakten en wandkleden weefden die daar dan verkocht werden zodat deze kinderen toch een nuttig en menswaardig bestaan konden leiden. In Halong Bay ingescheept in een boot waar wel 40 personen op konden maar bedoeld was voor ons achten plus Tri. Weer een goede lunch op de boot en op een eiland een zeer fraaie grot bekeken. Op de terugweg de boot nog een tijdje aangemeerd bij een strandje waar we ook nog even lekker hebben kunnen zwemmen. Vermoeiende maar leuke dag dus bijtijds naar bed.

Zaterdag 19 juli
Vandaag naar Phong Chau, de tussenstop op weg naar Sapa. Met de veerboot over de Badang rivier waar ooit de Vietnamezen de Chinezen hebben verslagen door grote houten speren vlak onder het wateroppervlak te plaatsen waarop de Chinese boten zich kapot hebben gevaren. Het hotel in Phong Chau was matig maar dit was al van tevoren aangekondigd. 's Avonds in de tuin van een cafeetje lekker(e) pilsje(s) en wijntje(s) gedronken en "genoten" van Vietnamese karaoke-zangers.

Zondag 20 juli
Gauw weg uit Phong Chau na een erg karig ontbijt en een slechte nachtrust vanwege de keiharde bedden (hetgeen voor Vietnamezen erg normaal bleek te zijn) en door naar Sapa. De weg werd steeds slechter maar dat leverde weer een gratis massage op dus waar zeuren we over! Onverwacht een heerlijke lunch in Pho Rang in een klein plaatselijk restaurantje. Gestopt in een dorpje bij de Flower H'mong mensen waar sommige kinderen drop wel lekker vonden maar volgens mij vonden zij ons net zo vreemd als wij hun. Ook nog gestopt bij de grens met China en dan naar het mooie 4-sterren hotel in Sapa.

Maandag 21 juli
Tochtje in het berggebied rond Sapa. De Silver Waterfall bekeken en gefotografeerd, over de hoogste pas gereden waar het weer aan de ene kant vaak heel anders is als aan de andere kant. Op de terugweg gestopt bij een snel stromende rivier om wat mooie plaatjes te schieten. Plots kwamen vele lokale bewoners op ons af om te kijken wat we aan het doen waren en de kinderen hebben zich nog een tijdlang kostelijk met ons vermaakt. Cobi had veel last gekregen van een verstopt oor dus een dokter laten komen die een tijdje geprobeerd heeft haar oor schoon te maken met wattenstaafjes, maar met weinig succes.

Dinsdag 22 juli
Naar Ta Van, het gebied van de Red Dao en de Black H'mong mensen. Bij de Red Dao's werden we "hartelijk" ontvangen, zeg maar meer belaagd, door de verkoopsters van eigengemaakte producten. Vanaf hun dorp een schitterende wandeling gemaakt door rijstvelden en mooie valleien. Ondertussen ook wat huizen bekeken van de Black H'mong mensen maar deze lieten zich verder nauwelijks zien. In Sapa voor het eerst weer eens "westers"gegeten (hamburgers en niet te pruimen pizza's) en daarna vanwege de regen maar drie grote paraplu's gekocht en terug naar het hotel. Daar een paar uurtjes pool-biljart gespeeld, wat we daarna nog vele malen hebben gedaan want in ieder klein of groot restaurant en in ieder hotel staat wel minstens één zo'n biljart.

Woensdag 23 juli
Henk is vandaag erg beroerd en gaat dus niet mee op excursie. Sapa VietnamHet regent flink en in een ander busje de bergen in. Wat een belevenis. Zelf zou je er niet over prakkiseren om over deze weggetjes te gaan rijden waar het water als een soort watervallen overheen denderde. Ook even het busje uit om een steentje van de weg af te rollen en dan weer verder. Jammer voor Henk dat hij dit moest missen. 's Middags bleef het regenen dus maar weer biljarten. 's Avonds in het hotel gegeten en de kok heeft nog speciaal voor Henk rijstsoep gemaakt om hem weer op te kikkeren.

Donderdag 24 juli
En jawel, Henk is weer opgeknapt en weer terug naar datzelfde hotel in Phong Chau. Maar nu bleek Nils het te kwaad te hebben, niets bleef binnen, alles maar dan ook alles kwam eruit. Voor hem dus een verschrikkelijke toch over de slechte wegen. In het hotel hadden ze nu erg hun best gedaan om een wat smakelijker diner op tafel te zetten maar daar zijn ze niet erg in geslaagd,.

Vrijdag 25 juli
Fietsen in Hoi An VietnamNils gelukkig weer wat opgeknapt en verder gaat de reis naar het vliegveld van Hanoi. Vandaag een binnenlandse vlucht naar Hué. Prima vliegtuig, prima vlucht. Een nieuwe bus, nog een beetje groter dan de vorige, en een prima hotel. 's Middags een bicycle tour en in tegenstelling tot de cyclo tour in Hanoi was het nu wel de bedoeling dat we zelf fietsten. Goede fietsen volgens Tri, wel een beetje oud. Nou zo goed waren ze niet echt. Henk kreeg al gauw een lekke band en ruilde met Anton van fiets en iedereen had op een gegeven moment last van z'n zere kont. Maar de fietstocht op zich was wel heel leuk. Foto's gemaakt en slakken gegeten.
Hue Vietnam's Avonds in het hotel een keizerlijk diner gehad. Een hele belevenis. Henk en Cobi als keizer en keizerin, de rest als zonen en dochters. Onder begeleiding van tromgeroffel en muziek werden we naar een fraai ingerichte zaal gebracht waar 6 muzikanten zaten te wachten om ons met Vietnamese muziek te vermaken. Na een klein concert mochten we aan de eerste gang beginnen terwijl de muzikanten met zang en muziek het diner bleven begeleiden. Ook mochten we van de keizer en zijn troonopvolger Anton nog een speech aanhoren terwijl Tri maar alles op de video bleef vastleggen zodat aan het eind van dit diner alle videobandjes die we mee hadden al helemaal vol waren. En nieuwe waren niet zo gemakkelijk te vinden in Vietnam! Al met al een onvergetelijke avond.

Zaterdag 26 juli
Vandaag, de laatste dag met Anton en Mariska erbij, staat o.a. de Citadel op het programma. De Citadel een enorm complex van gebouwen waar de vroegere keizer met zijn gevolg verbleef en van waaruit hij regeerde. Helaas zijn erg veel gebouwen in het verleden verwoest maar de grootsheid van het geheel was zeer imponerend. Na de lunch het afscheid van Anton en Mariska. Een beetje vreemd om ze samen in een auto te zien verdwijnen; Mariska moest zelfs een traantje wegpinken. Achteraf hebben we gehoord dat ze nog een paar bijzonder fijne dagen in Vietnam gehad hebben. Wij vervolgden onze reis met een bezoek aan de Thien Mu Pagoda.

Zondag 27 juli
Een lekker stukje varen met een echte drakenboot op de Perfume River naar tomb area om met name een bezoek te brengen aan de Tomb of Tu Duc en de Tomb of Khai Dinh. Na vele trappen opgeklommen te zijn wachtte ons bij die laatste tomb een prachtig van binnen met mozaïek bekleed gebouw. Je moet het gezien hebben om te geloven hoe ongewoon en met wat voor geduld dit gebouw van binnen is versierd. Daarna een middagje vrij om wat te bekomen van alle indrukken van de laatste dagen.

Maandag 28 juli
Op naar Hoi An. Via Danang en het Cham Museum, waar we het een en ander over het Cham-volk te weten kwamen, en de Marble Mountains (een hele klim maar zeer de moeite waard) kwamen we zo rond een uur of twee in het hotel aan. Samen met Tri naar een lokaal restaurant waar de liefhebbers weer eens wat meer westers konden eten.

Dinsdag 29 juli
's Morgens een fikse wandeling door het oude Hoi An met een bezoek aan de Japanese Bridge en op bezoek bij een oude man en vrouw die hun prachtige huis ter bezichtiging hebben opengesteld. Daarna zijn Irene en Nils er samen op uitgetrokken om kleren voor zichzelf te laten maken wat daar zeer gewoon is. Ze nemen je maten op, jij zegt hoe je het gemaakt wilt hebben en een halve dag later is het gereed. En als het je dan niet bevalt, zeg je dat gewoon en ze vermaken het ter plekke. Als het dan nog niet goed is ben je ook niet verplicht om het te kopen. En het kost niet veel! Later hebben Krista, Cobi en Henk ook nog wat kleren laten maken. 's Middags weer eens een Bicycle tour (zelf trappen dus, maar met betere fietsen). Het is wel zeer leuk om een paar uur zo door het platteland te fietsen, je ziet erg veel en de mensen die je tegen komt zijn zeer vrolijk en enthousiast. Ze zwaaien allemaal en schreeuwen "hello", vooral de kinderen.

Woensdag 30 juli
Een excursie naar My Son waar de resten van Cham torens te zien zijn. Over het Cham volk hadden we maandag in het museum al het nodige geleerd. My Son VietnamZonde van de verwoestingen die de bombardementen van de Amerikanen hadden aangericht. In de torens hield de Vietcong zich schuil. Er worden wel pogingen gedaan de torens te restaureren maar de stenen zijn niet gemetseld en men wil ze restaureren op de manier zoals ze vroeger gebouwd zijn en ze weten niet hoe dat is gebeurd. 's Middags met de boot van Hoi An naar het hotel terug en overvallen door een geweldige plensbui. Gelukkig was het een boot met een dak erboven. Oh ja, de kleding was klaar dus die moest worden opgehaald. Helaas nog niet in orde dus dat duurde nogal even voor dat voor elkaar was.

Donderdag 31 juli
Terug naar Danang waar we de dagtrein naar Nha Trang namen. Een treinreis van ongeveer 8 uur waarvoor we vanuit het hotel een lunchbox hadden meegekregen. Maar toen we wilden gaan eten bleek dat ze in het hotel vergeten waren er brood bij te doen. Tri in alle staten en geprobeerd in de trein brood te krijgen. Uiteindelijk vond hij er een stuk of vier en verder een aantal cakejes. Het enige minpuntje van deze reis en dan nog eentje waar gemakkelijk overheen te komen viel. Tijdens de reis kregen we 's avonds ook nog een "warme" maaltijd en bezoek van een moeder met twee kindjes die niet meer uit onze gereserveerde coupé weg te slaan was (nou echt geslagen hebben we natuurlijk niet). Foto's van genomen die we nog moeten opsturen. Zal er ooit nog wel van komen.

Vrijdag 1 augustus
Boat tour naar de eilanden met mogelijkheid voor zwemmen en snorkelen. Wat een prachtige belevenis.! Het is net of je in een groot aquarium rondzwemt. Ook onze Tri ging vrijwillig te water, want zo niet, dan hadden we hem geleerd wat wij onder "jonassen" verstaan. Heerlijk zo'n dagje ontspanning ertussendoor. Tijdens de boat tour ook aangelegd bij een eilandje waar we lekker onder een grote parasol hebben uitgerust en een aantal van ons een massage, een pedicure en/of een manicure hebben ondergaan. Oh ja, dat vergat ik bijna nog te vermelden: Nils, Irene en Henk zijn ook nog de lucht in gegaan met een parachute achter een motorboot (parasailing). Geweldige ervaring. Lunch werd een beetje later dan gepland maar dat kon de pret niet drukken.

Zaterdag 2 augustus
Eerst nog maar een bicycle tour; zelf trappen dus. Maar de fietsen waren weer een stukje beter en wederom een leuke ochtend. Toen naar het vliegveld(je) van Nha Trang voor de vlucht naar HCMC (Ho Chi Minh City) of te wel het oude Saigon. Met zo'n propellervliegtuig. Wat een herrie maakt zo'n ding. Verder een prima vlucht. Met Irene nog even langs een internationale kliniek gegaan want zij had een zwaar ontstoken wond en daar moest even naar gekeken worden. In het prima hotel in HCMC lekker gedineerd.

Zondag 3 augustus
's Morgens een flink aantal dingen in HCMC bezichtigd, lekker geluncht en 's middags een vervolg van de bezichtigingen. Een zware, warme dag maar wel veel gezien van de stad.

Maandag 4 augustus
Deze dag stond met name in het teken van de Vietnam oorlog. We zijn naar de plek geweest waar de overbekende foto van het naakte meisje dat wegvlucht nadat een napalmbom was ingeslagen, gemaakt is. Cu Chi VietnamIn het huis van haar broer hebben we naar de film gekeken die toen gemaakt is tijdens die inslag en naar een reportage hoe het dit meisje, nu uiteraard een volwassen vrouw, in haar verder leven is vergaan. De tranen springen, of je dat nu wilt of niet, in je ogen vooral ook bij het moment waarop je ziet dat deze vrouw de werper van de bom vergeeft voor wat hij heeft gedaan omdat hij ook alleen maar in opdracht van zijn meerderen handelde en bovendien doorgekregen had dat het dorp waar hij zijn bom moest gooien, ontruimd was. Daarna zijn we naar de Cu Chi tunnels gegaan waar in de oorlog de Vietcong zich onder meer schuilhield en van waaruit zij het Amerikaanse leger bestookte. Vooral de valkuilen die zij gebruikten maakten veel indruk want je gaat je een beetje voorstellen war er met je zou gebeuren als je in zo'n kuil terecht zou komen. Een intensieve, vermoeiende maar ook leerzame dag.

Dinsdag 5 augustus
Een dag waar niet zo heel veel over te vertellen is. De Mekong delta in. Eerst een stukje met de bus en daarna per boot verder. Een indrukwekkende rivier met z'n vele zijarmen en kanalen die alles met elkaar verbinden. Oh ja, de lunch in het local house was weer uitstekend. Op een gegeven moment moesten we Tri maar wakker maken anders zouden we niet voor het donker op de plaats van bestemming zijn. Overigens lag vrijwel iedereen in de hangmatten te pitten.

Woensdag 6 augustus
We zijn nu in Cantho waar we weer per boot uiteraard naar de floating markets zijn gegaan. Op het water wordt allerlei voedsel aangevoerd en verhandeld. Voorop de boten staat dan een lange paal waaraan het fruit en/of de groenten hangen die op die boot worden aangeboden. Een verrassend schouwspel. Het bezoek aan de fruit garden viel een beetje in het water want we hadden weer eens zo'n felle regenbui maar het aangeboden fruit lieten we ons goed smaken. En 's avonds o.a. slang (cobra) gegeten.

Donderdag 7 augustus
De ochtend hadden we nodig om van Cantho naar Chau Doc te gaan en 's middags, weer per boot, naar de floating houses. Dit zijn huizen die drijven op het water en waaronder zich kooien van zo'n 7 meter diep bevinden waarin Catfish wordt gekweekt (ongeveer 60000 vissen per huis!). We hadden het geluk langs een huis te varen waar de vis volgroeid was en overgebracht werd naar een boot om afgevoerd te worden. We werden hartelijk onthaald door de heer des huizes, 83 jaar oud, die kennelijk voor het eerst westerlingen zag want hij vertelde ons dat hij altijd gedacht had dat westerlingen er net zo uitzagen als Chinezen. Hij kon dan ook letterlijk niet van ons afblijven.

Vrijdag 8 augustus
Sam Mountain Mekongdelta VietnamHet zit er al weer bijna op! Erg vroeg ons bed uit (4.30 uur) want we moesten voordat de zon op was boven op Sam Mountain staan voor de zonsopgang. Het was het zeker waard ondanks de mistflarden die het uitzicht enigszins belemmerden. Toen terug naar HCMC maar op de terugweg op ons verzoek langs geweest bij de moeder van Tri! Iets wat hij in principe nooit zo gauw zou doen maar in de ruim drie weken dat we nu al met elkaar optrokken, was er een zeer goede band ontstaan en zijn moeder keek er echt naar uit onze groep te ontmoeten. Het was voor ons toch heel bijzonder om daar langs te gaan want bij zo'n reis krijg je niet veel te zien hoe de mensen daar werkelijk leven. Zijn moeder woont daar in een fraai uit hardhout opgetrokken huis, mooi ingericht en het lijkt haar aan niets te ontbreken. Tri was daar ook erg trots op want hij is degene die met name voor haar onderhoud zorgt. Foto's uitgewisseld en Krista kreeg een foto van het kindje van de oudste zus van Tri want dan zou ze later ook zo'n mooi kindje krijgen. De hele straat was trouwens komen kijken wat zich daar allemaal in het huis van Tri's moeder afspeelde! Een mooie ervaring. Ook nog even gestopt om te kijken hoe de wierookstokjes gemaakt werden.

Zaterdag 9 augustus
's Avonds weer naar huis en de hele dag "at leisure". Dus shoppen. Irene achter op de scooter van Tri op zoek naar een Boeddha beeldje, Nils nog meer DVD's gekocht, Cobi een gouden bedeltje in de vorm van Vietnam en Henk een spiegel reflex camera. Ook nog wat terrasjes gepikt en zo kwamen we de dag wel door. Samen met Tri nog een geweldige lunch gehad. En toen kwam het moment van vertrek. Op naar de luchthaven en we dachten daar nog rustig de tijd te hebben om nog even met Tri wat te drinken en hem te bedanken voor de geweldige vakantie die we vooral mede dankzij hem hadden beleefd. Maar dat viel een beetje in het water want het ging er daar nogal hectisch aan toe. We werden door de politie al snel naar de douane gedirigeerd en konden nog net Tri een enveloppe met inhoud geven, een paar handen schudden en wat kussen uitdelen (de dames) voordat we gescheiden werden. Tri bleef maar zwaaien maar op een gegeven moment waren we dan toch uit het gezicht verdwenen en moest er ingecheckt worden. Opnieuw kregen we het voor elkaar om vanwege de lange benen van William en Nils plaatsen in de luxe klasse te bemachtigen en na een comfortabele maar lange vlucht landden we tegen 8 uur 's morgens in Parijs. Toen nog even een vluchtje naar Amsterdam en daar stonden Anton en de vader van Nils ons op te wachten om ons naar huis te brengen. Aan alles komt een eind.

© Copyright tekst en illustraties Henk van Rooijen.
Alle rechten voorbehouden. Overname niet toegestaan.

Terug naar het overzicht reisverhalen

Bovenkant pagina