Reisbureau Vietnam Journey
 Individuele Vietnamreizen
» Emerging Vietnam 7 dagen
» Vietnam Panorama 9 dagen
» Vietnam Heritage 11 dagen
» Vietnam Variety 13 dagen
» Vietnam Experience15 dagen
» Hotels
» Veelgestelde vragen
» Reacties van reizigers
» Offerte aanvragen

 Individuele Fietstochten
» Delta Discovery 3 dagen
» Delta Discovery 4 dagen
» Delta Discovery 6 dagen
» Delta Discovery 8 dagen
» Delta Discovery Eco 4 dagen
» Delta Discovery Eco 7 dagen
» Veelgestelde vragen
» Reacties van reizigers

 Groepsreis op maat
» Reacties van reizigers
» Offerte aanvragen

Reisinformatie Vietnam
» Sfeer proeven
» Reisinformatie
» Reisverhalen
» Reisboeken
» Reisvideo's
» Veelgestelde vragen
» Visum
» Ambassade
» Geld
» Duiken
» Links

Reisbestemmingen Vietnam
» Cultuur
» Natuur
» Steden
» Strand
» Bergvolken
» Meer bestemmingen
» Cambodja
» Laos

Gratis
» Gratis fietsroutes
» Gratis presentatie
» Gratis nieuwsbrief

Over Vietnam Journey
» Introductie
» De 10 voordelen
» Projecten met een goed doel
» Reactie
» Home


Vietnam Journey in de pers

Reisverhaal Vietnam

Techno in Hue

Door Wim van Os

Hue, een stad op een kleine 700 km ten zuiden van Hanoi, wordt in tweeën verdeeld door de Parfumrivier en staat bekend om de citadel, de verboden purperen stad en vele pagoden en keizerlijke graftomben. Vietnam Hue FestivalDeze middelgrote stad, die door bijna geen enkele toerist wordt overgeslagen, was van 4 t/m 15 mei 2002 decor van het 'Festival Hue 2002', een internationaal cultureel festival dat één keer in de twee jaar wordt gehouden.
Gedurende de laatste week van dit festival was ik in Hue aanwezig. Het was dagelijks een gezellige drukte in de stad. Naast de diverse exposities waren er overdag verspreid over de stad allerlei activiteiten. Zo was er langs de Parfumrivier een beeldentuin en op diezelfde rivier waren sampan roeiwedstrijden, met een enorme publieke belangstelling die allen vol enthousiasme hun favoriete team naar de finish schreeuwden.
Vietnam Hue Festival
Verder was er o.a. een kalligrafietuin met een demonstratie van deze schoonschrijfkunst en een stand van de studenten van de plaatselijke kunstacademie die bezoekers natekenden. Als blijkbaar een van de weinige buitenlanders die hun stand bezocht was ik een gewild model. Nadat een drietal studenten mij op een verdienstelijke manier vereeuwigd had, werd ik, het liep tegen vijven, uitgenodigd om met de hele groep studenten mee te gaan eten. Elf Vietnamese studenten en een Hollander op het terras van een zeer eenvoudig restaurantje. Na een zeer smakelijk diner kwam de gitaar te voorschijn en die ging van de een naar de ander. Een ieder speelde zijn favoriete nummer waar bij iedereen luidkeels meezong. Vietnamese songs maar ook de Beatles en Bryan Adams passeerden de revue.
Vietnam Hue FestivalVervolgens gingen we in het donker op fietsen zonder verlichting naar de prachtig versierde en met veel kaarslicht verlichte verboden purperen stad waar iedere avond op diverse podia wisselende optredens werden verzorgd. De acts van de traditionele zang en dans vormden iedere avond de hoofdmoot van deze optredens. Er waren vertegenwoordigers uit Hue, uit de berggebieden van Vietnam en van andere Aziatische landen als Thailand, Laos, Cambodja en Korea. In de meest fraaie uitdossingen en met veelal vreemdsoortige instrumenten werden de shows voorgeschoteld. En met zoveel Vietnamezen om je heen is er altijd wel iemand bereid om de aankondiging en de inhoud van het vertoonde te vertalen. De muziek die ten gehore werd gebracht was zeer sfeervol en zeker niet vervelend voor de westerse oren. Natuurlijk ontbrak ook het wereldberoemde Vietnamese waterpoppentheater niet op het festival. Normaalgesproken hebben de meeste toeristen de mogelijkheid dit te aanschouwen in het poppentheater van Hanoi, maar dit keer dus in een heel andere ambiance, in een meertje in de verboden stad.
Het modernere gedeelte werd merendeels door Franse kunstenaars verzorgd. Zo draaide er continu een film van Pierrick Sorin en waren er evenwichtskunstenaars die genoeg hadden aan tafels en planken. Het toetje van de avond werd verzorgd door de Franse techno-music specialist Laurent Garnier die zeer in de smaak viel bij de Vietnamese jeugd. Het is niet mijn favoriete muziek, maar om tussen de hossende menigte Vietnamezen te staan was een hele belevenis. Zeker op het moment dat bij een van de nummers een danseres met het typische Vietnamese hoofddeksel, de conische hoed, ten tonele verscheen, ging het in groten getale toegestroomde publiek helemaal uit hun dak. Het was voor mij een zeer speciale avond om met de plaatselijke studenten, die mij gratis naar binnen loodsten in de verboden stad, op stap te zijn.
Op een van de avonden was er op de in wisselende kleuren verlichte Truong Tien brug over de Parfumrivier een indrukwekkende 'long dress fashion show' van 10 Vietnamese ontwerpers en 550 modellen die al lopend over de brug de mooiste jurken toonden. Vietnam Hue FestivalOp zijn Vietnamees heet deze vrouwendracht ao dai, een smalle hoog gesloten jurk tot op de knie met hoge splitten aan de zijkanten en daaronder wordt een wijde broek gedragen. De sluitingsceremonie van het evenement werd groots aangepakt. Het was dan ook een drukte van belang op de oevers en bruggen van de Parfumrivier. Twee enorme draken maakten de show, waarna honderden schoolmeisjes in hun witte jurk een kaarslichtje in de rivier plaatsten die vervolgens allemaal langzaam de rivier afdreven langs de feestelijk verlichte boten; een waar schouwspel. De sluitingceremonie werd afgesloten met een vuurwerk. Hoewel het festival voor het merendeel op de Vietnamezen is gericht is het misschien daarom juist zo leuk om tussen het Vietnamese publiek getuige te zijn van de Aziatische cultuur.

© Copyright tekst en illustraties Wim van Os.
Alle rechten voorbehouden. Overname niet toegestaan.

Terug naar het overzicht reisverhalen

Bovenkant pagina